MrSoso
Komt weleens kijken
HOW TO (Understand steering geometry if your bushings are FUBAR)
Korte voorgeschiedenis:
Mijn Corsa was nodig toe aan nieuwe homokineten, maar ik stelde dat steeds uit omdat mijn karretje nog steeds erg lekker reed. Tot op een moment ik een bocht naar rechts draaide mijn straat in en ik een flinke knal linksvoor onder de auto hoorde. Ik verweet dit gelijk uit automatisme aan mijn homokineten. Wat ik toen nog niet wist, was dat mijn linker voorveer op dat moment brak. Ik besloot onmiddellijk de klus uit te besteden aan een garage, tevens nieuwe banden te bestellen en de auto uit te laten lijnen. Toen de auto van de brug af liep na de homokineten wissel en de linker voorveer, merkte ik dat mijn auto ineens makkelijker naar links stuurde dan voorheen en zwaarder naar rechts stuurde dan voorheen. Ik had er flink de smoor in, maar de nieuwe banden werden die week eronder gezet en daarna zou ik bij een ander mijn wielen laten uitlijnen. Ik hoopte dat dit alles het probleem zou oplossen.
Toen alles gedaan was, reed ik bij het uitlijncentrum de straat uit (met een minimale afwijking van 0,04% in beide wielen) en bij de eerste beste bocht... zelfde shit. Niets verbeterd.
Ik geef toe dat ik best een kater hiervan had en wat ook al helemaal niet hielp was dat de garage die mijn homokineten had vervangen, deed alsof hun neus bloedde en mijn stuurbekrachtiging hiervan de schuld gaf. Nou ben ik zelf niet achterlijk dus ik trapte daar niet in, maar ik begreep wel dat ik het zelf moest uitzoeken. Ik moest dus ineens die hele stuur-geometrie doorgronden om tot de oorzaak te komen. Het duurde een paar weken voordat het bij mij begon te dagen. Ik MOEST en zou alle symptomen en gegevens herleiden tot één oorzaak, want ik wilde niet lukraak onderdelen gaan vervangen in de hoop dat na een duizendje of wat het euvel wel verholpen zou zijn.
De symptomen en aanwijzingen waren:
1) De auto stuurde makkelijker naar links dan voorheen.
2) De auto stuurde zwaarder naar rechts dan voorheen.
3) Het uitlijnen heeft niets geholpen en de uitlijner had niets opgemerkt en zei al voordat hij begon: "nou, dat scheelt maar heel weinig hoor".
4) De auto trok heel licht naar links als de voorwielen werden bekrachtigd.
5) Als de auto uitreed met de koppeling ingedrukt, leken alle klachten zo goed als verdwenen.
Uiteindelijk kwam ik tot de slotsom dat dit maar aan één ding kon liggen. De rubberen lagers in mijn rechter draagarm waren naar de knoppen.
Deze lagers waren inmiddels 20 jaar oud. Om de homokineten te vervangen wordt de fuseekogel losgemaakt, waarna de draagarm hard naar beneden wordt gedrukt waardoor de rubbers intern het volledig opgaven zonder dat dit te zien was aan de buitenkant. Hierdoor is een flinke speling ontstaan die moeilijk zonder breekijzer is aan te tonen. Alhoewel deze zelfde handeling heeft plaatsgevonden aan het linker wiel, hebben deze rubberen lagers het wonderwel er beter vanaf gebracht, waardoor de afwijking hoofdzakelijk eenzijdig was. Om dit inzichtelijk te maken heb ik een tekeningetje gemaakt van de situatie.
De draagarm kun je jezelf voorstellen als een driehoek met 3 bevestigingspunten. Punt 1 is de fuseekogel. Punt 2 en 3 zijn de rubberen lagers. Stel je nu voor dat je één van de bevestigingspunten op deze driehoek losmaakt, bijvoorbeeld punt 2 of punt 3. Als het wiel bekrachtigd wordt, wil het wiel een cirkeltje draaien rond zijn twee bevestigingspunten, oftewel het wiel zou onmiddellijk vastlopen in zijn wielkast want het zal naar binnen toe willen lopen.
Als er speling is in één of beide rubbers (2 en/of 3) krijgt het wiel de kans om zich licht scheef te trekken naar binnen toe, wat betekent dat het wiel naar de ene kant de stuurbekrachtiging helpt, terwijl het naar de andere kant de stuurbekrachtiging tegenwerkt en dit was precies wat ik ervaarde. Dat de uitlijner zei dat het maar heel weinig scheelde, was weer te wijten aan het feit dat aan het einde van de brug hij afremde, waardoor de rubbers zich weer min of meer in het midden settelden. En het verklaarde ook waarom als ik de koppeling intrapte, ik niets meer merkte omdat het wiel weer min of meer zijn normale stand aannam omdat het niet meer scheef getrokken werd door de aandrijving.
Ik realiseer me ook dat als de rubberlagers aan beide zijden waren overleden, ik mogelijkerwijze weinig of niets gemerkt zou hebben. Het linker wiel zou dan naar rechts afwijken terwijl het rechter wiel naar links zou afwijken, wat na verloop van tijd maar één duidelijk symptoom zou hebben veroorzaakt, namelijk ernstige bandenslijtage aan de buitenkant van ieder wiel. (Tenminste als je een camber van 0 hebt)
Ik heb dit verhaal opgeschreven omdat ik er van overtuigd ben dat ik niet de enige ben die voor een raadsel stond (of nog komt te staan) dat je op nieuwe banden en een bijna perfecte uitlijning toch een auto kunt hebben die naar één bepaalde kant trekt. Voor mij was de oplossing het zelf vervangen van beide draagarmen, waardoor ik 2 nieuwe lagers en een nieuwe fuseekogel kreeg waardoor de auto weer stuurde als fabrieksuit.
Korte voorgeschiedenis:
Mijn Corsa was nodig toe aan nieuwe homokineten, maar ik stelde dat steeds uit omdat mijn karretje nog steeds erg lekker reed. Tot op een moment ik een bocht naar rechts draaide mijn straat in en ik een flinke knal linksvoor onder de auto hoorde. Ik verweet dit gelijk uit automatisme aan mijn homokineten. Wat ik toen nog niet wist, was dat mijn linker voorveer op dat moment brak. Ik besloot onmiddellijk de klus uit te besteden aan een garage, tevens nieuwe banden te bestellen en de auto uit te laten lijnen. Toen de auto van de brug af liep na de homokineten wissel en de linker voorveer, merkte ik dat mijn auto ineens makkelijker naar links stuurde dan voorheen en zwaarder naar rechts stuurde dan voorheen. Ik had er flink de smoor in, maar de nieuwe banden werden die week eronder gezet en daarna zou ik bij een ander mijn wielen laten uitlijnen. Ik hoopte dat dit alles het probleem zou oplossen.
Toen alles gedaan was, reed ik bij het uitlijncentrum de straat uit (met een minimale afwijking van 0,04% in beide wielen) en bij de eerste beste bocht... zelfde shit. Niets verbeterd.
Ik geef toe dat ik best een kater hiervan had en wat ook al helemaal niet hielp was dat de garage die mijn homokineten had vervangen, deed alsof hun neus bloedde en mijn stuurbekrachtiging hiervan de schuld gaf. Nou ben ik zelf niet achterlijk dus ik trapte daar niet in, maar ik begreep wel dat ik het zelf moest uitzoeken. Ik moest dus ineens die hele stuur-geometrie doorgronden om tot de oorzaak te komen. Het duurde een paar weken voordat het bij mij begon te dagen. Ik MOEST en zou alle symptomen en gegevens herleiden tot één oorzaak, want ik wilde niet lukraak onderdelen gaan vervangen in de hoop dat na een duizendje of wat het euvel wel verholpen zou zijn.
De symptomen en aanwijzingen waren:
1) De auto stuurde makkelijker naar links dan voorheen.
2) De auto stuurde zwaarder naar rechts dan voorheen.
3) Het uitlijnen heeft niets geholpen en de uitlijner had niets opgemerkt en zei al voordat hij begon: "nou, dat scheelt maar heel weinig hoor".
4) De auto trok heel licht naar links als de voorwielen werden bekrachtigd.
5) Als de auto uitreed met de koppeling ingedrukt, leken alle klachten zo goed als verdwenen.
Uiteindelijk kwam ik tot de slotsom dat dit maar aan één ding kon liggen. De rubberen lagers in mijn rechter draagarm waren naar de knoppen.
Deze lagers waren inmiddels 20 jaar oud. Om de homokineten te vervangen wordt de fuseekogel losgemaakt, waarna de draagarm hard naar beneden wordt gedrukt waardoor de rubbers intern het volledig opgaven zonder dat dit te zien was aan de buitenkant. Hierdoor is een flinke speling ontstaan die moeilijk zonder breekijzer is aan te tonen. Alhoewel deze zelfde handeling heeft plaatsgevonden aan het linker wiel, hebben deze rubberen lagers het wonderwel er beter vanaf gebracht, waardoor de afwijking hoofdzakelijk eenzijdig was. Om dit inzichtelijk te maken heb ik een tekeningetje gemaakt van de situatie.
De draagarm kun je jezelf voorstellen als een driehoek met 3 bevestigingspunten. Punt 1 is de fuseekogel. Punt 2 en 3 zijn de rubberen lagers. Stel je nu voor dat je één van de bevestigingspunten op deze driehoek losmaakt, bijvoorbeeld punt 2 of punt 3. Als het wiel bekrachtigd wordt, wil het wiel een cirkeltje draaien rond zijn twee bevestigingspunten, oftewel het wiel zou onmiddellijk vastlopen in zijn wielkast want het zal naar binnen toe willen lopen.
Als er speling is in één of beide rubbers (2 en/of 3) krijgt het wiel de kans om zich licht scheef te trekken naar binnen toe, wat betekent dat het wiel naar de ene kant de stuurbekrachtiging helpt, terwijl het naar de andere kant de stuurbekrachtiging tegenwerkt en dit was precies wat ik ervaarde. Dat de uitlijner zei dat het maar heel weinig scheelde, was weer te wijten aan het feit dat aan het einde van de brug hij afremde, waardoor de rubbers zich weer min of meer in het midden settelden. En het verklaarde ook waarom als ik de koppeling intrapte, ik niets meer merkte omdat het wiel weer min of meer zijn normale stand aannam omdat het niet meer scheef getrokken werd door de aandrijving.
Ik realiseer me ook dat als de rubberlagers aan beide zijden waren overleden, ik mogelijkerwijze weinig of niets gemerkt zou hebben. Het linker wiel zou dan naar rechts afwijken terwijl het rechter wiel naar links zou afwijken, wat na verloop van tijd maar één duidelijk symptoom zou hebben veroorzaakt, namelijk ernstige bandenslijtage aan de buitenkant van ieder wiel. (Tenminste als je een camber van 0 hebt)
Ik heb dit verhaal opgeschreven omdat ik er van overtuigd ben dat ik niet de enige ben die voor een raadsel stond (of nog komt te staan) dat je op nieuwe banden en een bijna perfecte uitlijning toch een auto kunt hebben die naar één bepaalde kant trekt. Voor mij was de oplossing het zelf vervangen van beide draagarmen, waardoor ik 2 nieuwe lagers en een nieuwe fuseekogel kreeg waardoor de auto weer stuurde als fabrieksuit.
Laatst bewerkt: