Opelrijder sinds 1986 en tot grote tevredenheid. Tot nu toe. Via Kadett en Astra bij Meriva (B - 1,4 benzine) terechtgekomen en van die laatste sinds de aankoop al spijt van. Ik ben al geen te grote fan van de overdaad aan elektronica, maar bij de Meriva loopt het de spuigaten uit.
Toen ik vorig jaar een lange rit naar Luxemburg deed en bij iedere helling mocht vaststellen dat het vermogen dermate terugliep dat de vrachtwagens mij vrolijk lachend voorbijreden, heeft de garagist dat euvel opgelost door het onderdeel dat de luchtinlaat regelt te vervangen. Op-luchting, want het karretje bleek toch iets meer trekvermogen te krijgen. Vooral in vierde versnelling was dat een ernstig euvel.
Twee maand geleden door omstandigheden bij een ander tankstation dan ons regulier Totalstation getankt en alweer ellende. Vooral bij iets lager toerental (ca 1500 rpm) was het alsof de Meriva in ademnood zat. Je gaat de oorzaak dan effectief bij de andere benzine leggen, dus je denkt dat het wel goedkomt als je terug "traditioneel" tankt. Een maand ging dat goed, maar ondertussen ontstond een bizarre narigheid. Zonder enig oorzakelijk verband begon de Meriva te horten en te stoten, schakelde traction control zichzelf uit en ging het oranje lampje van het motormanagement aan. Meteen richting garagist. Uitleg: "Je mag geen octaan 95 meer tanken, want daar is die motor heel gevoelig voor. Bij de minste daling, tot pakweg 93 kan de motor het niet meer aan en krijg je een ontregelde klop. Tank vanaf nu 98 en het probleem zal vanzelf verdwijnen. En je verbruik zal ook dalen..."
Zo gezegd, zo gedaan. En wonderwel: in eerste fase bleek dat heel vlot te verlopen. Tot hetzelfde euvel zich op een onbewaakt ogenblik weer voordeed. Na 125 km te hebben gereden begon de Meriva weer te horten en te stoten. De aanbeveling van de garagist was al even leuk: zet hem aan de kant, schakel de motor uit, wacht even, dan reset hij zichzelf en zal het weer goed gaan. Dat vind ik er dus over. Het klopt als je minstens vijf minuten wacht, maar daarmee los je de kern van het probleem niet op. Motormanagement is uitgelezen en geeft geen errors. Maar waarom krijgt de Meriva het op een onbewaakt ogenblik op zijn heupen en schakelt hij, na veel horten en stoten, TC uit? Aan de sensor kan het niet liggen, anders zou dat frequenter en eventueel bij bepaalde weersomstandigheden voorkomen. Na nog net geen 30 jaar Opel kan ik alleen maar concluderen dat hoe meer elektronische toestanden erin zitten, hoe frequenter de problemen. De heimwee naar een periode met eenvoudige motoriek (en de rest) wordt steeds groter. Toegegeven, onze eerste Kadett LS 1,3 was niet bepaald een haas, maar daarmee vergeleken is deze "moderne" Meriva een slaapzak.
Toen ik vorig jaar een lange rit naar Luxemburg deed en bij iedere helling mocht vaststellen dat het vermogen dermate terugliep dat de vrachtwagens mij vrolijk lachend voorbijreden, heeft de garagist dat euvel opgelost door het onderdeel dat de luchtinlaat regelt te vervangen. Op-luchting, want het karretje bleek toch iets meer trekvermogen te krijgen. Vooral in vierde versnelling was dat een ernstig euvel.
Twee maand geleden door omstandigheden bij een ander tankstation dan ons regulier Totalstation getankt en alweer ellende. Vooral bij iets lager toerental (ca 1500 rpm) was het alsof de Meriva in ademnood zat. Je gaat de oorzaak dan effectief bij de andere benzine leggen, dus je denkt dat het wel goedkomt als je terug "traditioneel" tankt. Een maand ging dat goed, maar ondertussen ontstond een bizarre narigheid. Zonder enig oorzakelijk verband begon de Meriva te horten en te stoten, schakelde traction control zichzelf uit en ging het oranje lampje van het motormanagement aan. Meteen richting garagist. Uitleg: "Je mag geen octaan 95 meer tanken, want daar is die motor heel gevoelig voor. Bij de minste daling, tot pakweg 93 kan de motor het niet meer aan en krijg je een ontregelde klop. Tank vanaf nu 98 en het probleem zal vanzelf verdwijnen. En je verbruik zal ook dalen..."
Zo gezegd, zo gedaan. En wonderwel: in eerste fase bleek dat heel vlot te verlopen. Tot hetzelfde euvel zich op een onbewaakt ogenblik weer voordeed. Na 125 km te hebben gereden begon de Meriva weer te horten en te stoten. De aanbeveling van de garagist was al even leuk: zet hem aan de kant, schakel de motor uit, wacht even, dan reset hij zichzelf en zal het weer goed gaan. Dat vind ik er dus over. Het klopt als je minstens vijf minuten wacht, maar daarmee los je de kern van het probleem niet op. Motormanagement is uitgelezen en geeft geen errors. Maar waarom krijgt de Meriva het op een onbewaakt ogenblik op zijn heupen en schakelt hij, na veel horten en stoten, TC uit? Aan de sensor kan het niet liggen, anders zou dat frequenter en eventueel bij bepaalde weersomstandigheden voorkomen. Na nog net geen 30 jaar Opel kan ik alleen maar concluderen dat hoe meer elektronische toestanden erin zitten, hoe frequenter de problemen. De heimwee naar een periode met eenvoudige motoriek (en de rest) wordt steeds groter. Toegegeven, onze eerste Kadett LS 1,3 was niet bepaald een haas, maar daarmee vergeleken is deze "moderne" Meriva een slaapzak.
